Poradnictwo seksuologiczne czy terapia seksuologiczna: jak zacząć szukać pomocy

Przed pierwszą rozmową nie musisz wiedzieć, czy Twój problem jest „wystarczająco poważny”, by skorzystać z terapii seksuologicznej. Możesz najpierw opowiedzieć, co Cię niepokoi, i zapytać, jakie wsparcie może się sprawdzić. Ważniejsze niż sama nazwa usługi są kwalifikacje danej osoby i jej doświadczenie w pracy z Twoim tematem.

Poradnictwo i terapia: czym się różnią?

Poradnictwo seksuologiczne może być pierwszym miejscem, w którym uporządkujesz swoje pytania i ustalisz kolejne kroki. Terapia seksuologiczna obejmuje ukierunkowaną pracę terapeutyczną nad problemami seksualnymi. Te formy wsparcia mogą się częściowo pokrywać; osoba udzielająca porad może na przykład skierować Cię na dalsze leczenie.

Przykładem różnic w wymaganych kwalifikacjach są standardy Niemieckiego Towarzystwa Badań nad Seksualnością (Deutsche Gesellschaft für Sexualforschung, w skrócie DGfS). W Niemczech oferowane przez to towarzystwo szkolenie w zakresie poradnictwa seksuologicznego jest przeznaczone dla osób pracujących w zawodach psychospołecznych i medycznych, które mają podstawowe przygotowanie do udzielania porad. Szkolenie z terapii seksuologicznej wymaga natomiast wykształcenia psychoterapeutycznego lub odpowiednio uznanych kwalifikacji. Kryteria te dotyczą certyfikacji DGfS, a nie każdej oferty, którą znajdziesz w internecie.

O co możesz zapytać przy pierwszym kontakcie

Twoje pytanie	Dlaczego warto je zadać
Czy ma Pan/Pani doświadczenie w pracy z moim problemem?	Dzięki temu dowiesz się, czy Twój temat należy do obszarów, którymi zajmuje się ta osoba.
Jakie ma Pan/Pani wykształcenie zawodowe i przygotowanie w zakresie terapii seksuologicznej?	Konkretne informacje o kwalifikacjach łatwiej ocenić niż ogólną obietnicę.
Czy mogę przyjść samodzielnie, czy lepiej umówić się wspólnie z kimś bliskim?	Ustalisz, jak będą wyglądać spotkania, bez konieczności podejmowania decyzji dotyczącej związku.
Jak przebiega pierwsza rozmowa i ile kosztuje?	Możesz wcześniej omówić czas trwania, koszty, ewentualny zwrot kosztów i zasady odwoływania spotkań.
Jak dba Pan/Pani o poufność przekazywanych informacji?	Możesz dowiedzieć się, jak dana osoba podchodzi do kwestii ochrony prywatności, które są dla Ciebie ważne.

Wiadomość, od której możesz zacząć

„Od pewnego czasu martwi mnie sprawa związana z seksualnością. Nie wiem, jakie wsparcie będzie dla mnie odpowiednie. Czy podczas pierwszej rozmowy możemy ustalić, czy Państwa oferta będzie pasować do mojej sytuacji? Proszę też o informację, jak przebiegają spotkania i ile kosztują.”

Na początek to wystarczy. Możesz dodać, czy chcesz przyjść samodzielnie, czy z drugą osobą. Nie musisz szczegółowo opisywać intymnych spraw w pierwszej wiadomości organizacyjnej.

Wyszukiwarka DGfS może być jednym z punktów wyjścia. Zapytaj wybraną osobę o konkretną ofertę. Certyfikat nie zastąpi osobistego poznania się ani rozmowy o Twoich oczekiwaniach.